Kinderen met heel veel geduld iets meegeven voor hun verdere leven

Na drie jaar SPW had Fatima Larrassi (29) allesbehalve genoeg van studeren. Bovendien had ze haar ideale werkterrein nog niet gevonden. Zelf had ze nooit gedacht in de Jeugdzorg terecht te komen. Toch is dat precies wat er 2½  jaar geleden gebeurde.

“Na het vmbo wist ik niet goed welk beroep ik wilde,” vertelt Fatima. “Ik dacht: SPW is heel gevarieerd; je kunt met kinderen of met ouderen werken, op een peuterspeelzaal of bijvoorbeeld als onderwijsassistent. Die diversiteit sprak me aan. Maar na mijn diploma-uitreiking voelde ik me allesbehalve uitgestudeerd. Dus ging ik SPH doen, Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Ook met die opleiding kun je alle kanten op.”

Via internet
Fatima bracht haar SPH-stagejaar door bij een buurthuis en werkte preventief met kinderen tussen 0 en 4 jaar. “Leuk, maar mij niet heftig genoeg. Ik zocht nog meer uitdaging. Jeugdzorg trok me, maar leek me ook heel pittig. Maar tijdens de studie heb ik zoveel geleerd, ook over mezelf. Ik was er eindelijk aan toe om te gaan werken.
Via internet ging ik fanatiek op zoek naar jeugdzorgvacatures. Het liefst wilde ik werken op een leefgroep.
Op uitzendbasis kwam ik als invalkracht/groepsleider bij Kinabu, onderdeel van Trajectum,  in Zeist terecht. Hier wilde ik wel voor vast aan de slag!  Na drie jaar was er een vacature en heb ik met succes gesolliciteerd.”

Romantisch?
Dikwijls hebben de jongeren bij Trajectum iets akeligs meegemaakt, dat zich uit in hun gedrag. Vaak hebben ze daarbij een beperking als ADHD of PDD-NOS. Fatima: “Via Bureau Jeugdzorg of aangemeld door hun ouders krijgen ze bij ons 24-uurszorg, met mogelijk een weekend- en vakantieregeling. Wij behandelen en helpen ze vooral functioneel op weg – terug naar huis of naar een gezinsvervangend tehuis, pleeggezin of andere instelling.
De acht kinderen in mijn leefgroep zijn tussen de 4 en 13 jaar.  We proberen ze met heel veel geduld iets mee te geven voor hun verdere leven. Het is bevredigend als je merkt dat ze zich positief ontwikkelen.”

Een romantische blik is hier zeker niet op zijn plek, aldus Fatima: “Deze kinderen hebben heel veel meegemaakt, dat is niet zomaar opgelost. Je moet sterk in je schoenen staan en van uitdagingen houden om hier te werken. Elke dag is anders, het is niet bepaald een ‘van 9 tot 5’-baan. Je verveelt je hier echt geen moment.”

Tip van Fatima:
Als je nadenkt over een baan in de Jeugdzorg, ga dan eens met iemand praten die er al werkt. Zoek op internet naar informatie en vraag brochures aan bij instellingen.