Op haar elfde kreeg Linda tijdens een ruzie een klap van haar alcoholverslaafde moeder. Nog dezelfde avond was ze vertrokken. Via de crisisopvang en een pleeggezin kwam ze in de permanente opvang terecht. Nu is ze 17 en zit ze in de vierde fase van de zelfstandigheidstraining. Elke goed doorlopen fase levert meer vrijheid op: “In fase 1 leer je wassen en koken en dergelijke, de leiding checkt of je je eten goed klaarmaakt, je kamer netjes houdt. Je houdt een kasboekje bij dat wordt gecontroleerd, en ze houden ook in de gaten of het goed gaat op school. Zo niet, dan grijpen ze in. Bij mij gaat het nu goed.”
13 doelenToen ze naar de Driekant kwam, werd met haar een hulpverleningsplan met 13 doelen opgesteld, voor de lange en korte termijn. “Ze glundert: “Nu staan er nog maar twee op”. Aan de begeleiding heeft ze veel gehad, maar ze is er nu aan toe om het zelf te gaan doen. Elke dag van 18.00 tot 19.00 uur kunnen ze aan de leiding vragen stellen of met hen praten. Er ligt ook een communicatieschrift. “Als ik straks zelfstandig woon, kan ik ook nog bellen en langskomen. Ook laat ik voorlopig nog wel mijn bonnetjes zien. Maar daar zie ik geen problemen, ik kan best goed met geld omgaan.”
Het gaat duidelijk goed met Linda. “Iedereen wil natuurlijk liever thuis zijn. Maar dit was echt beter voor mij. En door die verhuizing naar Roosendaal heb ik wel mijn nieuwe vriend leren kennen!”
>> meer reacties van clienten en ouders
