Machteld, moeder van Vincent

Machteld, moeder van Vincent, is min of meer per ongeluk in verwachting geraakt. Ze stond er alleen voor, want haar vriend ging ervan door. Geen probleem: ze had veel vrienden en de crèche was om de hoek. Ze gaf haar drukke leven op en was er klaar voor. Maar na een maand begon het. Vincent spuugde veel voeding uit. Nooit was hij tevreden. Uren liep Machteld met hem rond, vaak hopeloos. Ze ging werken. Vincent twee dagen naar de crèche en twee dagen naar oma. Het bleek hangen en wurgen. Na een jaar zei oma het niet meer aan te kunnen. De crèche stuurde Vincent naar een fysiotherapeut omdat hij geen aanstalten maakte te gaan lopen. Machteld raakte langzamerhand uitgeput omdat Vincent paniekerig elke seconde opeiste.

Eindelijk weer energie
Via de huisarts en het ziekenhuis kwamen ze terecht bij het Medisch Kleuterdagverblijf (MKD) De Tweegelanden. Een vrouwelijke zorgverlener die onbevooroordeeld luisterde, erkende wat er speelde. Ze bagatelliseerde Vincents gedrag niet, en gaf goede tips. Vanaf Vincents tweede verjaardag ging hij ’s ochtends naar het MKD. Eerst in een gewone groep, toen naar de speciale groep voor autistische kinderen. Ook Machteld kreeg begeleiding. Haar spookbeeld werd reëel. Ze las een boek over autisme; het werd een bibliotheek vol. Ze vertelde ook anderen over Vincents probleem. Ze verdeelde Vincents leven in heldere partjes en ontdekte daarin ruimte voor zichzelf. Eindelijk weer energie.

We kunnen de wereld aan
En Vincent? Toen zijn wereld getransformeerd werd tot plaatjes, kreeg hij rust. Pictogrammen vertellen hem wat er staat te gebeuren, wat hij moet doen, wie hij waar treft. Een ritmisch bestaan met zijn tafeltje als baken. Hij gaat inmiddels naar de fysiotherapeut en de logopedist. Machteld: “Ik werd moeder van een autistisch ventje, maar wel een die niet meer voortdurend aan mijn trui trekt. Met zijn wapperende handjes, zijn korte zinnen, zijn vluchtige oogopslag laat hij me weten dat het goed is. We hebben evenwicht gevonden. En daar kunnen we beiden de wereld – hoe begrensd ook – mee aan.”